Historia bursztynu 

Bursztyn - kamień organiczny, który powstał ze skamieniałej żywicy drzew iglastych. Towarzyszył ludzkości już od epoki kamiennej, kiedy to wykorzystywany był jako środek płatniczy. Ten przejrzysty i twardy, minerał organiczny budził od pradziejów podziw, zachwyt oraz był symbolem prestiżu i bogactwa. Bursztyn służył do celów magicznych. Należał do kamieni najbardziej pożądanych i gromadzonych w starożytności i w średniowieczu. Wykorzystywano go do produkcji ozdób, talizmanów.

Biżuteria z bursztynu została znaleziona w grobowcach paleolitycznych. Kamień ten cenili w starożytności zwłaszcza Grecy. Od dawna używano go jako lekarstwo. Zmieszany bursztynowy proszek z wodą lub olejem miał pomagać na dolegliwości żołądkowe, oczu, uszu oraz zębów. Leczono bursztynem także reumatyzm. Właściwości ozdobne kamienia organicznego sprawiły, iż już w starożytności znane były zabiegi poprawiające piękno bursztynu. W celu zwiększenia przejrzystości bryłek, zmiany barwy, uzyskania wewnętrznych spękań wygrzewano bursztyn gorącym piasku, oleju oraz soli. Do dziś zachowało się wiele starych wyrobów bursztynowych, ozdobne przedmioty codziennego użytku, galanteria, biżuteria srebrna.

Przykładem najbardziej znanego dzieła artystycznego wykonanego z bursztynu była podarowana carowi Piotrowi I „bursztynowa komnata”.